Hayatın geçiciliğini ve varoluşun o absürt, trajikomik halini anlatan (Neşet Ertaş veya bir Türk aforizması) bir deyiştir. İnsanın doğduğu günden ölene kadar kendi dertlerini o kadar ciddiye alıp ağlaması, bazen gülmesi aslında devasa evrenin karşısında kısacık ve komik bir andır. Dünyaya fırlatılmış olmak, başlı başına izahı olmayan trajikomik bir tesadüftür.