Varoluşumuzu anlamlı kılan, bizi yıkıcı öfkeden arındırarak yaşama bağlayan en asil evrensel değerin sevgi olduğunu savunan hümanist bir felsefedir. Kin ve nefret, barındığı kalbi çürüten, insan ilişkilerini ve toplumsal huzuru yok eden karanlık birer zehirdir. Sevgi ve aşk ise, yaratıcılığın, dayanışmanın ve yaşam coşkusunun can suyudur. Bu söz, bizi içimizdeki nefreti sevgiyle eritmeye, önyargılardan arınarak birbirimizi anlamaya ve bu kısa ömürde geride sadece sevgi dolu izler bırakmaya davet eden, ruhumuzu güzelleştiren zamansız ve şefkatli bir varoluşsal çağrıdır.