Bu söz, modern insanın entelektüel ve ruhsal tembelliğini, tüketim kültürünün en tehlikeli boyutu üzerinden gözler önüne seriyor. Tıpkı bedenimize tam oturmasa da vitrinlerde sergilenen seri üretim kıyafetleri sorgulamadan üzerimize geçirdiğimiz gibi, zihnimizi ve ruhumuzu da kitle iletişim araçlarının sunduğu paketlenmiş düşüncelerle giydiriyoruz.

Birey, kendi inanç sistemini, ahlaki değerlerini ve felsefesini derin bir sorgulama ve sancılı bir arayışla inşa etmek yerine, toplumun veya ideolojilerin ona hazır sunduğu şablonları zahmetsizce benimsiyor. Bu durum, özgünlüğün yitirilmesine ve tek tipleşmiş bir kitle psikolojisinin doğmasına yol açıyor. Sonuçta, dikilmesi için emek harcanmamış her inanç, tıpkı ucuz bir giysi gibi ilk rüzgarda yırtılmaya mahkum oluyor ve insanı kendi varoluşsal çıplaklığıyla baş başa bırakıyor.