Bu söz, ideolojinin özünü, bir düşünürün veya bireyin gerçeği bilinçli bir çabayla anlamaya çalışırken bile nasıl yanılgıya düşebileceğini çarpıcı bir şekilde ortaya koyar. İdeolojiyi, gerçekliğin yanlış bir prizmadan süzülerek algılanan bir süreç olarak tanımlar. Burada "yanlış bilinç", bireyin veya grubun içinde bulunduğu sosyal, kültürel veya ekonomik koşulların etkisiyle, kendi çıkarlarını veya mevcut düzeni meşrulaştıran bir dünya görüşüne sahip olmasıdır. Bu, kasıtlı bir aldatma değil, aksine, belirli bir bakış açısının derinlemesine içselleştirilmesi sonucu gerçeğin çarpık bir temsili olarak algılanmasıdır.

Felsefi olarak Marx'ın "yanlış bilinç" kavramına gönderme yaparak, ideolojilerin toplumsal ilişkilerin gerçek doğasını nasıl gizleyebileceğini vurgular. Psikolojik açıdan ise, insanların kendi inanç sistemlerini ve ön yargılarını nasıl gerçeklik olarak içselleştirdiğini, hatta bu inançlar nesnel gerçeklikle çelişse bile onları nasıl savunduğunu açıklar. İdeoloji, böylece sadece bir fikirler bütünü olmaktan çıkar, bireyin dünya ile kurduğu ilişkinin, algılarının ve eylemlerinin temelini oluşturan, ancak yanıltıcı bir çerçeve haline gelir.