(Orhan Veli, Attila İlhan veya Turgut Uyar tarzı bir melankolik isyan). Hayatın, zamanın ve doğanın o kaçınılmaz tahrip gücünü (entropiyi) derin bir hüzünle anlatır. Dünyada hiçbir nesne, hiçbir güzellik, hiçbir aşk kalıcı değildir; zamanla hepsi eskir, solar ve (çürür). En acısı ise; bir zamanlar insana çok büyük umut veren, asla unutmam dediği o ilk aşk, o taze sevinçler ve zihnindeki en kıymetli (hatıralar) bile zamanın silgisiyle bulanıklaşır, yozlaşır ve hafızanın içinde çürüyüp yok olur. Zaman, her şeyin katilidir.