İnsanın kendi kaderinin mimarı olduğunu savunan, varoluşçu (Sartre tarzı) ve eylemci bir hayat felsefesidir. İnsan sadece genetiğinin veya çevresinin kurbanı değildir; hayatta aldığı riskler, inşa ettiği dostluklar veya yazdığı kitaplar (kendi yarattığı eserler) onu o yapan asıl şeylerdir. Eğer kişi hayatı boyunca hiçbir şeye itiraz etmez, hiçbir şey üretmez ve sadece rüzgârın önünde savrulan bir yaprak ("edilgen/pasif") olmayı seçerse; hayatın sonunda elde edeceği tek şey anlamsızlık, hiçlik ve ("edilgenlik") olacaktır. Eyleme geçmeyen bir insanın var olmadığını ilan eden sert bir kurallır.