Bu beyit, fani dünyanın dertlerinden ve karmaşasından sıyrılıp anın tadını çıkarmayı, güzellikleri yaşamayı tavsiye eden kalbi bir nasihattir. Aklın ve şuurun varsa hayatı karmaşıklaştırmak yerine onun sunduğu nimetlere odaklanmalısın. Dünyanın varlığı ya da yokluğu, insanın içsel huzurunu ve sevme yeteneğini gölgelemebelidir. Yaşamın asıl amacı, sevgiyle ve farkındalıkla yaşamaktır.