Bu söz, özgürlük kavramını sadece fiziksel zincirlerden kurtulmak olarak görmeyen, onu çok daha derin bir varoluşsal düzleme taşıyan felsefi bir tespittir. İnsan, maddi, biyolojik veya psikolojik ihtiyaçlarının kölesi olduğu sürece kararlarını hür iradesiyle değil, bu eksiklikleri giderme dürtüsüyle alır. Psikolojideki ihtiyaçlar hiyerarşisinde de gördüğümüz gibi, temel hayatta kalma kaygıları aşılmadan bireyin kendini gerçekleştirmesi ve özgürleşmesi mümkün değildir.

Sürekli bir yoksunluk ve arayış içinde olan insan, ister istemez dış dünyanın ve kendi tutkularının esiri haline gelir. Gerçek özgürlük, zihinsel ve fiziksel boyunduruklardan sıyrılıp, eylemleri sadece zorunluluktan değil, bilinçli tercihlerle yapabilme gücüdür. Bu yönüyle alıntı, bize özgürlüğün ancak içsel ve dışsal bağımlılıklardan arınmakla başlayacağını hatırlatır.