Bu söz, imanı sadece dini bir inanç olarak değil, insanın varoluşsal arayışlarının ve anlamlandırma çabasının zirvesi olarak tanımlar. İnsana özgü bir yetenek olan iman, bilginin veya mantığın ötesine geçerek bir şeye gönülden bağlanma, güvenme ve kendini adama halidir. Bu tutku, bireye zorluklar karşısında direnç, yaşamına bir yön ve nihai bir amaç duygusu verir.

Psikolojik olarak, iman; belirsizlikle başa çıkma, ölüm korkusunu hafifletme ve evrende bir yer edinme ihtiyacını karşılar. Felsefi olarak ise, insanı sadece biyolojik bir varlık olmaktan çıkarıp, aşkın değerlere ve yüce ideallere tutkuyla bağlanabilen, anlam arayan bir özneye dönüştürür. Bu anlamda, iman, insan ruhunun en derin ve en dönüştürücü itici güçlerinden biridir, yaşamı sıradanlığın ötesine taşıyan bir motivasyon kaynağıdır.