Bu sosyolojik söz, tüketim toplumunun yarattığı ruhsal bıkkınlığı (can sıkıntısını) eleştirir. Modern insan, teknoloji ve zenginlik sayesinde her şeye çok kolay ve hızlı ulaşmaktadır. Ulaşılması gereken bir mücadele, bir hayal veya bir zorluk kalmadığında, insan ruhu tatminsizliğe düşer. Sürekli yeni bir haz arayan ama hiçbirinden keyif almayan bu (bezmiş) hal, bolluğun ve anlamsızlığın yarattığı en büyük çağdaş psikolojik çöküştür.