Aliya İzzetbegoviç'in (veya gerçek İslam felsefesinin), dinin siyasileştirilmesine ve dindarların o tehlikeli kibrine karşı attığı muazzam bir tokattır. Çoğu siyasal İslamcı veya tarikat, sanki dinin onlara ihtiyacı varmış gibi "İslam'ı savunmak, dini kurtarmak" iddiasıyla yola çıkar ve bu kibirle her türlü zulmü, hırsızlığı meşrulaştırırlar (kendilerini dinin sahibi sanırlar). Yazar; dinin mükemmel olduğunu ve kimsenin "kurtarmasına" ihtiyacı olmadığını; asıl günahkâr ve aciz olanın "insan" olduğunu ve insanın o yüce değerlere tutunarak (adaletle/ahlakla) kendi ruhunu "kurtarması" gerektiğini öğütler.