Bu metaforik atasözü veya aforizma, doğadaki dengenin ve güç dağılımının ne kadar kusursuz bir uyum içinde olduğunu gösteriyor. Eğer güçlü ve avcı bir doğaya sahip olan bir canlıya (kedi), avına (serçe) ulaşması için gereken her türlü fiziksel üstünlük (kanat) verilmiş olsaydı, zayıf olanın yaşam şansı tamamen ortadan kalkardı. Hayatta ve doğada mutlak bir güce izin verilmemesi, ekosistemin ve toplumsal dengenin sürdürülebilirliği açısından hayatidir. Bu söz, sınırların ve dezavantajların aslında daha büyük bir düzenin korunması için var olduğunu felsefi bir dille hatırlatıyor.