Bu söz, hayal kırıklıklarının ve ihanetlerin insanı sürüklediği derin güvensizlik hissini anlatır. En yakınlarımıza duyduğumuz sonsuz güvenin sarsılması, ruhumuzda onarılmaz yaralar açar. Bu acı tecrübenin ardından insan, kendini korumak için dış dünyaya karşı kalın duvarlar örer ve hayattaki tek güvenli limanın kendi benliği olduğunu kabul eder.