(William Shakespeare'in Jül Sezar oyunundan ünlü bir replik). Korku ile cesaret arasındaki o psikolojik farkı anlatır. Sürekli başıma bir iş gelecek, hastalanacağım veya öleceğim diye kaygı içinde yaşayan bir korkak, her kriz anında ruhen ölür (birkaç kere ölür). Oysa cesur insan, kaderini kabullenerek onuruyla yaşar ve ölüm onun başına sadece bir kez gelir.