Psikolojideki "Öğrenilmiş Çaresizlik" ve "Anksiyete/Travma" kavramlarının; fiziksel acı ile zihinsel işkenceyi eşitleyen o muazzam teşhisidir. Bir insana tokat atmak veya onu dövmek (fiziksel "şiddet") bedeni yaralar ve iyileşir. Oysa yazar; yarın işten atılacak mıyım, bu ülke ne olacak, sevdiğim kişi beni aldatıyor mu gibi bitmek bilmeyen o zihinsel "belirsizlik" ve "korkunun"; insanın beynini her saniye kemirerek asıl o kalıcı tahribatı (deliliği) yarattığını; görünmez korkunun o somut dayaktan çok daha yıkıcı bir işkence olduğunu kanıtlar.