İdeolojik adanmışlığın, davanın ve gönüllü fedakârlığın (bir gerillanın, aktivistin veya fikir adamının) o en saf (ve satın alınamaz) ahlaki kodudur. Bir insan inandığı bir değer, bir vatan veya bir fikir uğruna bedelsiz, karşılıksız ve hatta ölümü göze alarak dövüşüyorsa, o asil bir "savaşçı/kahraman"dır. Ancak aynı adam o dövüşünün (mücadelesinin) karşılığında bir makam, bir para veya bir ihale ("bedel") kabul ettiği an, o davanın ruhu ölür. Yazar; menfaatin girdiği yerde inancın biteceğini, kişinin kendi davasının sadece tüccarı veya maaşlı tetikçisi ("paralı askeri") haline geleceğini efsanevi bir onurla reddeder.