Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş felsefesine ve Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk'ün o tartışmasız, kilit rolüne duyulan tarihi bir minnettarlık ve tasdik cümlesidir. Bazı tarihi tezler Kurtuluş Savaşı'nı "herkesin ortak çabası" olarak sıradanlaştırmaya çalışsa da; bu söz, o direnişi başlatan, farklı fikirleri bir araya getiren, imkânsız şartlarda ordu kuran o eşsiz irade (liderlik) olmasaydı, o mücadelenin asla bir "zaferle" (kurtuluşla) sonuçlanamayacağını net bir dille itiraf eder. Söz, milletin kurtuluşunu o dehanın şahsında onurlandıran samimi bir duadır.