(Nikos Kazancakis'in Zorba isimli eserinden olan) insanın o mucizevi, sıradanlığın içindeki ilahi dönüşümüne duyulan çok şairane ve iştahlı bir hayranlıktır. Fiziksel olarak bakıldığında insan sadece etten kemikten bir sindirim sistemidir ("makinedir"). Ancak yazar; o basit makinenin içine giren domatesin, şarabın veya ekmeğin ("maddenin"); o bedende nasıl aniden bir sanata, felsefeye, aşka, acıya veya muazzam bir "düşe (ruha)" dönüştüğünü o kaba saba ama büyüleyici bir dille (Zorba tarzıyla) anlatır. Maddenin ruha dönüştüğü o ilahi simyanın komik ve derin itirafıdır.