Mark Twain'e (veya Albert Einstein gibi dahilere) atfedilen bu muazzam eğitim eleştirisi, "okul" (sistem) ile "eğitim" (öğrenme/aydınlanma) arasındaki o devasa farkı çizer. Okullar genellikle ezberi, itaati, tek tip düşünmeyi ve sınav geçmeyi (okul hayatını) dayatan kurumlardır. Gerçek öğrenme (eğitim) ise kişinin kendi merakıyla, kitap okuyarak, deneyimleyerek ve sorgulayarak edindiği o saf bilgeliktir. Konuşan kişi, devletin veya sistemin kendisine zorla giydirmeye çalıştığı o sığ müfredatın, zihninin o özgür ve uçsuz bucaksız gelişimini (eğitimini) kısıtlamasını reddettiğini, asıl aydınlanmayı o dört duvarın dışında bulduğunu zekice bir dille ifade eder.