Bu tarihsel tespit, Osmanlı İmparatorluğu'nun "ümmetçi" (çok uluslu) yapısıyla, Cumhuriyet'in "milli" devlet anlayışı arasındaki o büyük ontolojik kopuşu anlatır. Osmanlı'da yüzyıllar boyunca kimlik "din" üzerinden tanımlanmış, "Türk" kelimesi devletin resmi kimliğinden ziyade, göçebe veya köylüleri tanımlayan (bazen aşağılanan) sosyolojik bir terim olarak kalmıştır. Devletin adı hiçbir zaman "Türkiye" olmamıştır. Yazar, unutturulmuş, ezilmiş ve ümmet denizinde eritilmiş bu etnik ve kültürel kökeni (Türklüğü) yeniden devletin ve milletin onurlu adı yapan kişinin doğrudan Mustafa Kemal Atatürk olduğunu net bir tarihi gerçeklikle ifade ediyor.