(İslami/tasavvufi edebiyatın en kült hikayelerinden biri olan Hz. Yusuf kıssasına yapılmış o muazzam, içsel/psikolojik sondajdır). İhaneti ve kurtuluşu dışarıda değil, içeride arar. Hz. Yusuf'u kuyuya atanlar kardeşleridir, onu kurtaranlar ise kervancılardır; bu dışsal bir hikayedir. Ancak yazar; insanın hayatında düştüğü o karanlık, depresif, çıkılmaz (kuyu) hapishanelerin aslında kendi korkuları, kibri veya travmaları (içindedir) olduğunu; aynı şekilde, o kuyudan çıkıp o Mısır'a sultan olacak (Yusuf) o aydınlığın, sabrın ve o devasa gücün de yine dışarıdan bir kurtarıcı değil, insanın kendi (içinde) iradesi olduğunu muazzam bir metaforla anlatır. Düşüş de kurtuluş da insanın kendi zihnindedir.