(Fyodor Dostoyevski'nin "Kumarbaz" veya "Yeraltından Notlar"ındaki karakterlerin) kapitalizmin ve toplumun o sahte "sanat/yetenek" algısını paramparça eden o isyankâr, parasız (ve öfkeli) aydınının acı itirafıdır. Fakir ve çirkin bir adam şiir okuduğunda ona deli ("sıradan") derler; aynı şiiri milyarder bir holding patronu okuduğunda ise onu "son derece orijinal, yetenekli ve vizyoner" ilan ederler. Yazar; paranın sadece eşya satın almadığını, asıl iğrençliğinin, aptal bir adama bile toplum gözünde suni bir "entelektüellik, zekâ ve yetenek" illüzyonu ("saygı") satın alabilmesi olduğunu o kusursuz bir nefretle suratımıza çarpar.