İnsan ilişkilerindeki en büyük yıkımın ve acının, düşmandan gelen darbelerden değil, en çok güvenilen ve teslim olunan kişilerden gelen ihanetle yaşandığını anlatan derin bir duygusal tespittir. Güvenmek, bireyin kendi savunmasızlığını karşı tarafa teslim etmesidir; bu teslimiyetin istismar edilmesi ruh dünyasında tedavisi zor yaralar açar. İhanet, inancın katledilmesidir. Bu söz, aşkın ve dostluğun ardındaki o kırılgan güven zeminini hatırlatırken, bizi sevgi duyduğumuz insanların sorumluluğunu taşımaya, bize inanan yürekleri asla incitmemeye ve güvenin kutsallığına sadık kalmaya davet eden sarsıcı ve duygusal bir uyarıdır.