Sigmund Freud'un psikolojik sağlığı tanımlamak için kurduğu bu ünlü cümle, ruhsal bütünlüğün sadece iki temel sütuna dayandığını söyler: Sevmek ve çalışmak. Başkalarıyla sağlıklı, empatiye dayalı ve şefkatli ilişkiler kurabilen (sevebilen) ve topluma faydalı, anlamlı bir amaç uğruna üretken olabilen (çalışabilen) bir insan, hayattaki en büyük ruhsal tatmine ulaşmıştır. Bu ikisinden biri eksikse, insanın ruhsal yapısında mutlaka bir boşluk ve hastalık baş gösterir.