Bu sinematik, ironik ve sisteme yönelik kara mizah dolu diyalog (genellikle mafya veya politik gerilim filmlerinde görülür), siyaset kurumu ile organize suç örgütleri arasındaki o silikleşen sınırı hedefler. Geleneksel olarak haydutlar yasadışı yollarla insanları gasp eder, şiddet kullanır ve kendi çıkarları için kuralları yıkarlar. Ancak karakter, siyasetçilerin de aslında aynı sömürüyü (vergi, yolsuzluk, yalan ve manipülasyonla) yasal bir kılıf altında ve kravat takarak ("haydut gibi") yaptıklarını ima eder. Bu diyalog, halkın siyaset kurumuna duyduğu o derin güvensizliğin ve yozlaşmışlığın en çıplak, en eğlenceli ifşasıdır.