Anadolu'nun o eşsiz ve komik halk ağzıyla söylenmiş bu iğneleyici replik (muhtemelen Kemal Sunal, Şener Şen veya benzeri bir Yeşilçam klasiğinden), bir insanın beceriksizliğini, kısmetsizliğini veya hantallığını muazzam bir metaforla anlatır. Ekmek kuyruğu gibi basit ve sıradan bir eylemde bile, o kişinin beceriksizliği, yavaşlığı veya girdiği her işi berbat etme huyu yüzünden sıranın asla kendilerine gelmeyeceğini ve açlıktan öleceklerini ("bir deri bir kemik kalırım") ifade eder. Aşırı şanssız veya pısırık arkadaşlara edilen en samimi ve en komik halk sitemlerinden biridir.