Alexis de Tocqueville'in toplumsal algı üzerine yaptığı bu derin tespit, mutlak adaletsizliğin egemen olduğu ortamlarda insanların bu adaletsizliği kanıksayarak sorgulamayı bıraktıklarını; ancak eşitliğin arttığı oranda en küçük eşitsizliklerin bile göz battığını ve rahatsızlık yarattığını savunur. Toplumsal bilinçlenme ve adalet arayışı, eşitlik ideallerinin yaygınlaşmasıyla hız kazanır. Bu söz, bizi adaletsiz düzenlerin yarattığı o kanıksama körlüğüne karşı uyanık olmaya, hak arama bilincini diri tutmaya ve toplumsal vicdanı her türlü adaletsizliğe karşı hassas kılmaya çağıran sosyolojik bir analizdir.