(Aşırı sağ/Nihal Atsız ekolüne veya tarihsel travmalardan doğan çok sert bir Türk milliyetçiliğine ait olabilecek) inanılmaz derecede acımasız, dışlayıcı ve "topyekûn güvensizlik" barındıran bir aforizmadır. Tarih boyunca yaşanmış (I. Dünya Savaşı'ndaki veya balkanlardaki) isyanlara ve sırtından vurulmalara atıf yapan yazar; Türk soyundan olmayan herkesin "potansiyel bir hain/düşman" olduğunu paranoyak (veya çok radikal) bir şekilde savunur. İkinci cümlesiyle de; bu dış mihraklara ve ihanetçilere karşı kalbinde hiçbir "insani empati veya affedicilik" kalmadığını; o "merhamet" işini ancak ve ancak Tanrı'nın yapabileceğini, kendisinin sadece bir intikam/yok etme kılıcı olduğunu karanlık bir destansılıkla ilan eder.