(Tezer Özlü veya benzeri varoluşsal/melankolik edebiyatın o en derin özeleştirilerinden biridir). İnsanın kendi kendine yaptığı ihaneti, o ruhsal intiharı anlatır. Bizi başkaları vurmamış, bizi toplum mahvetmemiştir. Biz kendi korkaklığımızla, yanlış seçimlerimizle, harekete geçemeyişimizle (kendi elleriyle) kendi potansiyelini, hayatını ve mutluluğunu (ıskalamış) heba etmiş; bu gerçeğin farkında olan ama düzeltemeyen, kendi aklıyla kendine acı çektiren (yaralı bilinçleriz) çaresiz yaratıklarız. En büyük düşman, kendi zihnimizdir.