(Audrey Hepburn'e atfedilen meşhur şefkat felsefesi). İnsanın fiziksel bedeninin aslında ne işe yaradığını, yaşlandıkça anlaşılan o ahlaki olgunlukla (bilgelikle) anlatır. Gençken insan her şeyi (iki elini de) sadece kendi başarısı, kendi konforu ve kibri (kendine yardım) için kullanır. Ancak yıllar geçip hayatın gerçek anlamını kavradığında anlar ki; ellerinden birini kendi onuruyla ayakta kalmak için, diğer (boşta kalan elini) ise düşen, zayıf, çaresiz bir insanı yukarı çekmek (başkalarına yardım) için kullanmalıdır. İnsanlık, o ikinci eli uzatmaktır.