Kapitalizmin, tüketim çılgınlığının ve insanın o bitmek bilmeyen "açgözlülüğünün" (doyumsuzluğunun) anatomisidir. İnsanın biyolojik olarak midesini doyurmak için bir kap ("yemek") yeterlidir. Ancak yazar; insanın cebine fazladan para girmeye başladığı anda o biyolojik "açlığın", yerini ruhsal ve şeytani bir "açlığa" bıraktığını; o saatten sonra o kişinin arabalara, makama, lükse ve "daha fazlasına" saldıran, dünyayı yese bile asla doymayacak vahşi bir canavara dönüştüğünü o ürkütücü dürüstlükle yüzümüze çarpar.