Aydınlanma tarihinin ve felsefenin o bitmeyen trajik döngüsünü özetleyen (muhtemelen Bertrand Russell veya İlhan Selçuk çizgisine ait) rasyonel bir itiraftır. İnsanoğlu uzaya gitmiş, yapay zekâyı icat etmiş ve tıpta çığır açmıştır. Ancak tüm bu "akıl ve bilim" devrimlerine rağmen; toplumların derinliklerindeki o kör inanç, dincilik, büyü, tarikatlar ve mantık dışı korkular ("yobazlık ve hurafe") asla tamamen yok edilememiştir. Yazar; Sokrates'in zehir içtiği günden bugüne, aydınlanmanın gericilikle olan o ölümcül savaşının (2500 yıldır) hala devam ettiğini ve aklın o kesin zaferi hala alamadığını hüzünle hatırlatır.