Yönetici, halkın hakkını verirse, onlardan kendi hakkını isteyebilir. Vermezse, hakkı da olmaz. Bu adil devlet idaresi ve siyaset felsefesi ilkesi, yöneten ile yönetilen arasındaki toplumsal sözleşmenin ahlaki ve hukuki temelini açıklar. Bir liderin veya yöneticinin halktan sadakat, vergi ve saygı talep edebilmesinin yegane şartı, öncelikle onların can, mal, adalet ve refah haklarını eksiksiz teslim etmesidir. Görevini yerine getirmeyen, adaletsiz davranan yöneticilerin halk üzerinde hiçbir ahlaki meşruiyeti ve hak talep etme yetkisi olamaz. Bu söz, gücün ve iktidarın bir imtiyaz değil, halka hizmet etmekle yükümlü kutsal bir sorumluluk olduğunu hatırlatır.