(Entelektüel kibrin, liyakatin ve kalite arayışının (Arthur Schopenhauer tarzı) o en elitist, en seçkinci manifestosudur). Popülerliği ve sıradanlığı reddeder. Yazar için önemli olan alkışın "miktarı" değil, "kalitesidir". Cehaletiyle, sürü psikolojisiyle hareket eden binlerce insanın onu boş yere alkışlaması, onun fikirlerini (şuursuz takdir) popüler yapması, yazarın gözünde koca bir hiçtir. O, o sahte alkışlar yerine; kendi zekasıyla yarışabilecek, ufku geniş (zeki bir insanın) onun açıklarını bulan, onu zorlayan o sert ve ufuk açıcı (eleştirisini) katbekat daha değerli (tercih ederim) bulur. Bir ustanın tokadı, bin cahilin alkışından değerlidir.