Bu söz, sevginin pasif bir his değil, emek isteyen aktif bir eylem olduğunu savunan psikolojik bir tespittir. Çevremizdeki insanları, doğayı ve hayatı samimiyetle, aktif olarak sevmeyi başardığımızda; zihnimizdeki kaygılar, odaklanma sorunları ve dikkat dağınıklığı yerini dingin bir odaklanmaya ve ruhsal huzura bırakır.