Bu söz, bireyin toplumsal ilişkilerde karşı karşıya kaldığı en büyük varoluşsal ikilemi özetler. Toplum tarafından kabul görmek ve sevilmek için kendi doğrularımızdan, özgünlüğümüzden vazgeçip maskeler takarsak, içsel olarak kendimize ihanet etmenin acısını yaşarız. Eğer kendi benliğimize sadık kalıp maskesiz yaşarsak, bu kez de toplum tarafından dışlanmanın ve yalnızlığın acısıyla yüzleşiriz. Her iki durumda da insan bir bedel ödemek zorundadır.