Modern kapitalist düzenin, rant hırsının ve denetimsizliğin yarattığı toplumsal trajedileri ve insan hayatının bu sistem içinde nasıl ucuzlatıldığını gözler önüne seren öfkeli ve sarsıcı bir gerçekçi feryattır. Sıradan insanların alın teriyle biriktirdikleri hayallerinin (bir ev sahibi olmak gibi) açgözlü müteahhitlerin ve yozlaşmış bürokratların elinde nasıl birer tabuta dönüştüğünü vurgular. Felsefi düzeyde bu söz, adaletsiz sistemlerin ahlaki çürümüşlüğünü eleştirirken, bizi kurbanların çığlıklarına karşı duyarlı olmaya ve insan hayatını her türlü maddi çıkarın üzerinde tutan adil bir düzeni savunmaya çağıran vicdani bir isyandır.