Bu söz, insanın kendi hayatını sorgulaması ve varoluşsal bir hesaplaşma içine girmesi gerektiğini hatırlatır. Gerçekten olgunlaşmış (adam olmuş) bir birey, dünyaya ne gibi bir fayda sağladığını, geride nasıl izler bıraktığını ve bu dünyadan ayrılırken manevi olarak ne götüreceğini kendi vicdan terazisinde sorgulamalıdır.