Anneliği teolojik bir kutsallıkla eşleştiren ve "şirk" (ortak koşma) kavramını son derece çarpıcı bir metaforla açıklayan sözdür. İslam'da en büyük günah "şirk"tir; yani mutlak ve tek olan Yaratıcı'nın yanına başka ilahlar, başka aracılar veya ortaklar koymaktır. Yazar, bu mutlak birliği insanın en temel biyolojik gerçeğiyle (anneyle) anlatır: Seni bu dünyaya getiren, var eden (doğuran) sadece tek bir kadındır ve onun yerine başka bir anneyi (eş) koyamazsın. Bu alıntı, Yaratıcı'ya duyulan mutlak bağın (Tevhid inancının), anneliğin o eşsiz ve tekil (tartışılmaz) doğası üzerinden kurulmuş muazzam saygı yüklü bir felsefesi ve kanıtıdır.