Bu derin ve sarsıcı tespit, sadakat ve vefa kavramlarının ancak bir seçenek olduğunda gerçek anlamını bulduğunu anlatıyor. Bir insan, eğer gitmek için başka bir alternatifi yoksa, maddi veya manevi çaresizlikten dolayı birine bağlı kalıyorsa, bu durum vefa değil; mecburiyettir. Gerçek vefa, tüm kapılar açıkken, daha iyi imkânlar veya daha kolay yollar önünde duruyorken, yani çekip gitmeye tam anlamıyla gücü yetiyorken (muktedirken) kalmayı seçmektir. Bu söz, ancak özgür iradeyle ve fedakârlıkla sınanmış bir sadakatin değerli olduğunu, gerisinin sadece bir bağımlılık veya korku olduğunu çok net bir dille ifade ediyor.