Bu derin psikolojik tahlil (Albert Camus'nün Yabancı eserinden esinler taşıyan), romantik ilişkilerdeki o büyük paradoksu gözler önüne seriyor. Bir insanı bizim için çekici ve eşsiz kılan özellikler, genellikle onun sıradan kalabalıklardan farklı, yani "tuhaf" olmasıdır. Başlangıçta büyüleyici, gizemli ve orijinal gelen bu tuhaflıklar, ilişki ilerleyip rutine bindiğinde çoğu zaman tahammül edilemez kusurlara, yabancılaşmaya ve çatışma kaynaklarına dönüşür. Bizi birbirimize çeken mıknatısın, gün gelip bizi birbirimizden iten ana güce dönüşmesi, aşkın doğasındaki en trajik ve acımasız ironilerden biridir.