Siyasetteki, şirketlerdeki ve bürokrasideki o en tehlikeli, en asalak güruhu ("kraldan çok kralcıları") ifşa eden muazzam bir yönetim aforizmadır. Bir lider (kral) ne kadar otoriter olursa olsun, bazen vicdanına veya aklına hitap ederek ona hatasını kabul ettirebilirsiniz. Ancak gücünü tamamen o krala yaranmaktan ("yalakalık/dalkavukluktan") alan, kendi fikri olmayan, varlığını o biat üzerinden sağlayan yozlaşmış çemberi; o kararın yanlışlığına (gerçeğe) asla inandıramazsınız. Çünkü dalkavuklar gerçeği aramazlar, onlar sadece padişahı alkışlayarak aldıkları o kirli maaşın derdindedirler. Sistemin asıl tıkanıklığıdır.