Demokratik felsefenin ve vatandaşlık bilincinin temel anayasası olan, "kutsal devlet" (devlet-i ebed müddet) mitini yerle bir eden çok haklı bir manifestodur. Otoriter toplumlarda devlet, her zaman haklı olan, eleştirilemeyen, halkın ona canını ve vergisini vermek (hizmet etmek) "zorunda" olduğu kutsal bir put olarak görülür. Oysa yazar, anayasal gerçeği hatırlatır: Devlet, doğaüstü bir varlık değildir; insanların kendi haklarını, güvenliklerini ve refahlarını koruması için kurdukları (ve maaşını ödedikleri) hukuki bir "aygıt/hizmetkârdır". Vatandaşın köle değil, asıl patron olduğunu ilan eden sivil bir isyandır.