(Geleneksel Anadolu kültüründen, muhtemelen bir halk şairinin (Aşık Veysel veya Karacaoğlan tarzı) çok sert bir taşlamasıdır). Toplumdaki yozlaşmayı, liyakatsizliği ve ahlaksızlığı (arsızlığı) hedef alır. Tarih boyunca bu topraklara birçok kötü insan gelmiştir ama yazar, karşısındaki kişinin öylesine ikiyüzlü, öylesine her şeyi tüketen (sap yeyip saman bırakan) ve öylesine utanmaz (yüzü nursuz) olduğunu iddia eder ki; bu toprakların varoluşundan (toprak olduğundan beri) bu yana böylesine devasa bir kötülük ve arsızlık görülmemiştir. Siyasi veya kişisel bir isyandır.