Bu karamsar ama bir o kadar da derin varoluşsal tespit, cehaletin mutluluk getirdiği, bilincin ise kaçınılmaz bir acı olduğu fikrine dayanır. İnsan, hayatı yüzeysel yaşadığında, günlük rutinlerine veya küçük heveslerine daldığında pek çok sorunu görmezden gelebilir. Ancak zihinsel olarak derinleştiğinde, kendi varoluşunu, dünyanın gidişatını, ölümün kaçınılmazlığını ve kozmik anlamsızlığı (öz farkındalık) idrak etmeye başladığında, büyük bir bunalıma sürüklenmesi işten bile değildir. Her köşede adaletsizlik, geçicilik ve çözümsüzlük gizlidir. Bu söz, çok fazla düşünmenin ve gerçeğin örtüsünü kaldırmanın ruhsal olarak ne kadar ağır bir fatura çıkardığını vurguluyor.