İskandinav veya Sosyal Demokrat devlet modelinin temel felsefesini özetleyen, harika bir politik/ekonomik eleştiridir. Ortadoğu'da veya diktatörlüklerde "itibar", devasa saraylar, lüks arabalar ve şatafatlı kamu binalarıyla ölçülür; devlet şekilsel büyüklükle övünür. Oysa yazar; gerçek ve medeni bir devletin itibarının taştan binalarda değil, o ülkeye ömrünü vermiş "emekli/yaşlı" vatandaşlarının ne kadar huzurlu, tok ve onurlu yaşayabildiğiyle ölçüleceğini çok net bir dille belirtir. İnsanı yaşatmayan hiçbir ihtişamın "itibar" olamayacağını kanıtlar.