Bu psikolojik ve stratejik öğüt (ters psikoloji veya Taoist felsefe izleri taşıyan), hedeflere ulaşmada "takıntılı olmamanın" önemini vurguluyor. İnsan bir şeye (bir kişiye, bir işe veya başarıya) aşırı derecede takıntılı hale gelip sürekli onu zorladığında (ısrar ettiğinde), genellikle karşı tarafı boğar, durumu zorlaştırır veya hatalar yapmaya başlar. Israr, ihtiyaç ve zayıflık göstergesidir. Oysa bir şeyi istemek ama ona ulaşamadığında da yıkılmayacak kadar kendi içinde tam (özgür) kalabilmek, insana bir rahatlık ve çekicilik katar. Yazar, bırakabilmenin ve akışa güvenmenin aslında hedefe giden en zarif yol olduğunu anlatıyor.