Bu can yakıcı psikolojik gerçeklik, kopmuş veya ihanete uğramış ilişkilerin yarattığı o derin yabancılaşmayı tarif ediyor. Sokaktaki sıradan bir yabancı, bizim için nötr bir varlıktır; ondan bir zarar veya yarar beklemeyiz. Ancak tüm sırlarımızı paylaştığımız, ruhumuzu açtığımız ve bize en yakın olan biriyle köprüleri attığımızda, o kişi sadece "tanımadığımız biri" olmaz; aynı zamanda en zayıf noktalarımızı bilen, en gizli anılarımızı elinde tutan tehlikeli ve soğuk bir düşmana dönüşebilir. Bu söz, aradaki sevgi veya güven bağı koptuğunda, tanıdık bir yüzün dünyanın en ürkütücü ve en "kötü yabancısı" haline gelmesinin trajedisini anlatıyor.