Bu karamsar ahlak felsefesi tespiti, insan doğasındaki gizli kötülüğe ve fırsatçılığa işaret ediyor. Genellikle insanlar, kurallara uymalarını veya ahlaklı davranmalarını kendi içsel erdemlerine bağlarlar. Oysa bu söz, çoğu insanın dürüstlüğünün sadece "yakalanma korkusuna" veya "imkân eksikliğine" dayandığını savunur. Eğer hiç kimsenin görmeyeceği, ceza almayacağı ve kesin olarak kendi çıkarına sonuçlanacak bir fırsat (güç) insanın eline geçerse, en dürüst görünen kişi bile o haksızlığı yapmaktan çekinmez. Bu alıntı, adaletin ancak sıkı bir sistemle sağlanabileceğini, çünkü insanın kendi haline bırakıldığında doğası gereği bencil ve zalim olmaya meyilli olduğunu çarpıcı bir şekilde ifade ediyor.