(Fuzuli veya Şeyh Galip tarzı divan edebiyatından bir aşk/acı felsefesi). İnsanın acı çekme kapasitesinin sınırlarını ve aşkın uyuşturucu etkisini anlatır. Yeni gelen büyük bir acı veya kriz, geçmişteki daha küçük dertleri tamamen unutturur. Aşık ise sevgilisinden gelen o devasa "aşk acısının", dünyanın diğer tüm basit (ve can sıkıcı) dertlerini unutturup hissizleştirdiği için o sevgilinin varlığına (ve verdiği acıya) şükreder.